varthabharthi

ನಿಮ್ಮ ಅಂಕಣ

ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ದೂಡುವಷ್ಟೂ ಕಾನೂನುಗಳು ಕಠಿಣವಾಗಬೇಕೇ?

ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ : 22 Jul, 2017
ಕು.ಸ.ಮಧುಸೂದನ ನಾಯರ್, ರಂಗೇನಹಳ್ಳಿ

ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಇದೆ-ಇಲ್ಲಗಳ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಗೆ ಈ ಕಾನೂನುಗಳೇ ಕುಣಿಕೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಸರಕಾರದ ಸದುದ್ದೇಶಗಳೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸರಳಗೊಳಿಸುವುದೇ ಸರಕಾರಗಳ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ.


ಇಂಡಿಯಾದಂತಹ ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಜನತೆ ಬಯಸುವುದು ಸರಕಾರಗಳು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಕಾನೂನು ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಜನಪರವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಸರಳವೂ, ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಆಗಬೇಕೆಂಬುದಾಗಿದೆ. ತೊಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ದಿವಂಗತ ಪಿ.ವಿ. ನರಸಿಂಹರಾವ್ ಅವರ ಅಧಿಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮುಕ್ತ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯನ್ನು ಈ ನೆಲದ ಬಹುತೇಕ ವಿದ್ಯಾವಂತರು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ್ದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದದ್ದು ಸರಕಾರದ ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ(ರೆಡ್ ಟೇಪಿಸಂ) ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಬಹುದೆಂಬ ಮನೋಭಾವ ಸಹ ಇತ್ತು. ಆಗ ಅಂದಿನ ಅರ್ಥ ಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದ ಏಕಗವಾಕ್ಷಿ ನೀತಿ ಮತ್ತು ಲೈಸೆನ್ಸ್ ರಾಜ್‌ನಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಜನರಿಗಿದ್ದುದು ಕಾನೂನುಗಳು ಇನ್ನಾದರು ಸರಳವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೆ!

ಇದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎರಡು ದಶಕಗಳೇ ಆಗಿವೆಯಾದರು ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಗಳ ನಡವಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಗಳೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ತರೆದ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಸರಕಾರಗಳು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಜಟಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತ, ಜನರಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಮೂಡಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿವೆ. ಯಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಗತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಸರಕಾರಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸರಕಾರವೊಂದು ರಚಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಅಥವಾ ವಕೀಲರೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿ ಜನತೆಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿರಬಾರದು.  

 2014ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಮತ ಪಡೆದು ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದ ಭಾಜಪದಿಂದ ಜನತೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದು ಸಹ ಇಂತಹುದೇ ಸರಳ ಸುಗಮ ಆಡಳಿತದ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಮತ್ತು ಅನುಸರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದಾದಂತಹ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ನೀತಿಯನ್ನು. ಇಂತಹ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿಯೇ ಭಾಜಪ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಸಹ ನಾವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಆಗಿದ್ದೇ ಬೇರೆ!

ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇದ್ದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಜಟಿಲಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಮುಂದಾಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು, ನೋಟ್ ಬ್ಯಾನ್. ಕಳೆದ ನವೆಂಬರಿನಲ್ಲಿ ನೋಟ್ ಬ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸರಕಾರ ನೀಡಿದ ಯಾವುದೇ ತತ್‌ಕ್ಷಣದ ಕಾರಣಗಳೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ತಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಕಪ್ಪುಹಣ ನಿವಾರಣೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಖಂಡಿತಾ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯಂತೂ ಜನರಿಗೆ ಕಪ್ಪುಹಣ ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಪ್ಪುಹಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಅವುಗಳ ಮೂಲೋತ್ಪಾಟನೆ ಮಾಡುವುದು ಸರಕಾರದ ಕೆಲಸವೇ ಹೊರತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರದ್ದಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಜಾಪಸತ್ತೆಯ ಮೂಲ ನಿಯಮ. ಆದರೆ ನೋಟುಬ್ಯಾನ್ ನಂತರ ಆಗಿದ್ದೇ ಬೇರೆ.

ಆದೇಶ ಹೊರಟ ಆರು ತಿಂಗಳವರೆಗೂ ಇದರ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಜನತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಗುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇವತ್ತಿಗೂ ಜನತೆ ಸುಗಮವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಹಂತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಹಳೆಯ ನೋಟುಗಳನ್ನು ನಿಗದಿತ ದಿನಾಂಕದೊಳಗೆ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜನರು ಪಟ್ಟ ಶ್ರಮವಿದೆಯಲ್ಲ ಅದು ಯಾವ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೂ ಶೋಭೆ ತರುವಂತಹುದ್ದಲ್ಲ. ಈ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಬ್ಯಾಂಕು ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸುತ್ತ ಜನರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ ಗೊಂದಲಗಳು ಈ ದೇಶದ ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿತ್ತು. ಇವತ್ತಿಗೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ನೋಟುಬ್ಯಾನ್‌ನ ಹಿಂದಿನ ನೈಜ ಉದ್ದೇಶಗಳಾಗಲಿ, ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ಸರಕಾರದ ಕ್ರಮಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ನಂತರದ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧದ ಕಾನೂನಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸಹ ಈ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ಜನತೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿಯಾಗಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಾಗಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧದ ಕಾನೂನಿನ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನುರಿತ ವಕೀಲರೇ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ಹಳೆಯ ಕಾನೂನಿನ ತಿದ್ದ್ದುಪಡಿ ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಎರಡು ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಕಾನೂನೊಂದನ್ನು ಜನರಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಮೂಡಿಸಲೆಂದೇ ಹೀಗೆ ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ.

ಇದಾದ ನಂತರ ಬಹಳ ಸಂಭ್ರಮ ಸಡಗರಗಳಿಂದ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜಿಎಸ್‌ಟಿ ಕಾಯ್ದೆ ಸಹ ಜನರಿರಲಿ, ನುರಿತ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರಲ್ಲಿಯೂ ಅಗಾಧ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿವೆೆ. ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರ, ಒಂದೇ ತೆರಿಗೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯೇನೋ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದೇ ಆದರೂ ಇದರ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವತ: ಬಹಳಷ್ಟು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ತಾವು ಯಾವ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ತೆರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಈ ಹೊಸ ಕಾನೂನಿಂದ ಯಾವ ವಸ್ತುವಿನ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ಸೇವೆಯ ಬೆಲೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಜನತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟಲ್ಲದೆ ತಾನು ನೀಡುವ ತೆರಿಗೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾರಿಗೆ (ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರಕ್ಕೊ-ರಾಜ್ಯಸರಕಾರಕ್ಕೊ) ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತೆರಿಗೆದಾರನಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ತೆರಿಗೆಯ ಹಣ ಜನತೆಯ ಆಸ್ತಿಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ವತ: ಹಲವು ರಾಜ್ಯಸರಕಾರಗಳ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವರಿಗೇ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲ. ಜಿಎಸ್‌ಟಿ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯಬಹುದಾದ ಪಾಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಲೂ ಹಲವು ಗೊಂದಲಗಳಿವೆ. ತಮ್ಮ ಸರಕಾರಗಳ ಆದಾಯ, ಸರಕಾರ ತಮಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಮಾತಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಜನತೆಗೆ ಅದರ ಉಪಯೋಗ ಹೇಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಇರುತ್ತದೆ. ಇವತ್ತಿನ ಈ ತೆರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ ನುರಿತ ಲೆಕ್ಕಪರಿಶೋಧಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ. ಜನರಿಗೆ ಇವತ್ತು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವುದು, ನಾವು ಎಷ್ಟು ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ವರ್ತಕನಿಗೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಗೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಆದಾಯ ಮೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲು ಅಂಜುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ.ಯಾಕೆಂದರೆ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯವರು ನೀಡುವ ನಿಗದಿತ ನಮೂನೆಯ ಫಾರಂಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ತುಂಬುವ ಕಷ್ಟ ಎಷ್ಟೆಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನಚೀಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದೇ ಬೇಡ. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಇದೇ ಭಾಜಪ 2014ರ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುಂಚೆ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಮಾರುವ ಅಂದಿನ ಸರಕಾರದ ಹುನ್ನಾರವೆಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯದ ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನೋಡಿ: ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ ಐಚ್ಛಿಕವಾಗಿತ್ತೊ ಅದೇ ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಯನ್ನು ನಖಶಿಖಾಂತ ವಿರೋಧಿಸಿದ ಭಾಜಪ ಸರಕಾರ ಅದನ್ನೀಗ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿದೆ. ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ ಮಾತ್ರವಾಗಿದ್ದ ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ ಇವತ್ತು ನಮ್ಮ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಇವತ್ತು ನಾವು ಒಂದು ಸಿಮ್ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದರೂ ನಮ್ಮ ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಯನ್ನು ನೀಡಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಲು, ಹೊಸ ಖಾತೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಲು, ನಮ್ಮ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ ಪಡೆಯಲು, ನಾವು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಒಂದು ವಾಹನ ಖರೀದಿಸಲು ಕೂಡಾ ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಯನ್ನು ಕಡ್ಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದೀಗ ನಾವು ಈ ಹಿಂದೆ ಪಡೆದಿದ್ದ ಸಿಮ್ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಲು ಆ ಫೋನ್ ನಂಬರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಯ ನಂಬರನ್ನು ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಯಾವತ್ತೋ ನಮ್ಮ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯಲು ತೆರೆದಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಲು ಸಹ ಆಧಾರ್ ನಂಬರ್ ನೀಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿದೆ.

ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ರೈಲು ಮತ್ತು ವಿಮಾನಗಳ ಟಿಕೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ಕಾದಿರಿಸಲು ಸಹ ಆಧಾರ್ ನಂಬರ್ ನೀಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಸರಕಾರ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಇವತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಆಧಾರ್ ನಂಬರುಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಮೊಬೈಲು ಅಂಗಡಿಗಳ ಮುಂದೆ, ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಮುಂದೆ ಸರತಿಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇದೀಗ ನಮ್ಮ ಪಾನ್ ಕಾರ್ಡುಗಳಿಗೂ ಸಹ ಆಧಾರ್ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಯ ನಂಬರುಗಳನ್ನು ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಿಸಲು ಆದೇಶ ಹೊಡಿಸಲಾಗಿದ್ದು ಜನ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅಂಗಡಿ ಅಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಅಲೆಯಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಶೇ. ಹತ್ತರಷ್ಟಿರಬಹುದಾದ ತೆರಿಗೆ ಕಳ್ಳರನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಶೇ. 90ರಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಪರೋಕ್ಷ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕಾನೂನುಗಳು ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದಷ್ಟು ಅದರ ಲಾಭವನ್ನು ಉಳ್ಳವರೇ ಪಡೆಯುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ತಮಗಿಷ್ಟಬಂದಂತೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಅವರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಕಾನೂನುತಜ್ಞರ, ಲೆಕ್ಕ ಪರಿಶೋಧಕರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಇದೆ-ಇಲ್ಲಗಳ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಗೆ ಈ ಕಾನೂನುಗಳೇ ಕುಣಿಕೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಸರಕಾರದ ಸದುದ್ದೇಶಗಳೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸರಳಗೊಳಿಸುವುದೇ ಸರಕಾರಗಳ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ.

 

Comments (Click here to Expand)