varthabharthi

ನಿಮ್ಮ ಅಂಕಣ

ಕಪ್ಪು ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ನೋಟುಗಳಲ್ಲ

ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ : 11 Nov, 2017
ವಿಕಾಸ ಆರ್.ಮೌರ್ಯ, ಬೆಂಗಳೂರು

ಭಾಗ-2

ಎಪ್ರಿಲ್ 17, 2015ರಂದು ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ಮುಲ್ಯಾನ್ ಇಂದ್ರಾವತಿಯವರು ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಘಾತಕರ ಸುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರು. UNCTAD (United Nations Conference on Trade and Development)  ಪ್ರಕಾರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸುಮಾರು 6.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಪ್ಪುಆದಾಯವನ್ನು ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳಿಗೆ ರವಾನಿಸಿರುವ ಅಗ್ರ 5 ದೇಶಗಳೆಂದರೆ ಚೀನ, ರಷ್ಯಾ, ಮೆಕ್ಸಿಕೋ, ಭಾರತ ಮತ್ತು ಮಲೇಷಿಯಾ.

ಇನ್ನೂ ಅಘಾತವಾಗುವುದಿದೆ. ASSOCHAM (Associated Chamber of Commerce and Industry of India) ಸಂಸ್ಥೆ ತಿಳಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ 2012ರವರೆಗೆೆ ಭಾರತ ದೇಶ ಕಪ್ಪು ಆರ್ಥಿಕತೆಯಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಬರೋಬ್ಬರಿ 130 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗಳು! ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಖ್ಯಾತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ವೈದ್ಯನಾಥನ್ ಮತ್ತು ಅರುಣ್‌ಕುಮಾರ್ ಇಬ್ಬರೂ ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೌದು ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆದಾಯವನ್ನು ರವಾನಿಸಿ ಉಂಡ ಮನೆಗೆ ಕನ್ನ ಹಾಕಿ ತಾವು ದುಂಡಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಶ್ರೀಮಂತರು.

ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿ ದೊಡ್ಡದೇ ಇದೆ. ಮೊದಲನೆ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಕೆಲವೇ ದೇಶಗಳು ಈ ರೀತಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹಲವಾರು ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ಅಥವಾ ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ಇತರ ದೇಶದ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದವು. ಎರಡನೆ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ ತೈಲ ಜಗತ್ತು ಬಡ ದೇಶಗಳ ನೌಕರರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಹವಾಲ ಪದ್ಧತಿಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ದೇಶಗಳ ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಬೇಕಾದ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಂತಹ ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದವು. ರೇಮಂಡ್ ಬೇಕ್ಸ್‌ರವರ ಪ್ರಕಾರ ಇಂತಹ ಹಲವಾರು ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವರ್ಜಿನ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲೂ, ಕೆರೆಬಿಯನ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಈ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ಕಪ್ಪುಆದಾಯವನ್ನು ಬಿಳಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಸಫಲರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಕ್ಸ್ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಪಂಚದ ಸುಮಾರು ಮೂರನೆ ಒಂದದು ಜಿ.ಡಿ.ಪಿಯಷ್ಟು ಕಪ್ಪುಆದಾಯ ಇಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸುಳ್ಳು ಕಂಪೆನಿಗಳು ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೋಂದಣಿಯಾಗಿವೆ.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಮ್ಮ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿದ್ದು ಇತರ ದೇಶದ ಶ್ರೀಮಂತರ ಕಪ್ಪು ಆದಾಯವನ್ನು ಬಿಳಿ ಮಾಡುವುದೇ ಇವುಗಳ ಕೆಲಸ. ಈ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಮನಿ ಲಾಂಡರಿಂಗ್ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳ ಇಂತಹ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಶೆಲ್ (ಟೊಳ್ಳು) ಕಂಪೆನಿಗಳೆಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. 2008ರಲ್ಲಿ ನಾರ್ವೆ ದೇಶದ ಸರಕಾರ ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತನಿಖೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಿಸಿತ್ತು. ಅದರ ತನಿಖಾ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ ಅಂದಿಗೇ ಪ್ರಪಂಚದ 30ರಿಂದ 70 ದೇಶಗಳು ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು! ಇಂದು ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೈಕೋಸ್ ದ್ವೀಪ, ಮಾರಿಷಸ್, ಬಹಾಮಾಸ್, ಕೇಮನ್ ದ್ವೀಪಗಳು, ಬರ್ಮುಡಾ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವರ್ಜಿನ್ ದ್ವೀಪಗಳು, ಸೈಪ್ರಸ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ, ಲೆಚೆಂಸ್ಟೈನ್, ನೆದರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್, ಟರ್ಕಿ, ಸ್ವಿಟ್ಜರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್, ಲಕ್ಸಂಬರ್ಗ್ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಟೊಳ್ಳು ಕಂಪೆನಿಗಳು ಅಮೆರಿಕವನ್ನೂ ಸಹ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ 96,000 ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾರಿಷಸ್ ದೇಶ ಹೂಡುತ್ತದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ 12 ಲಕ್ಷ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಆದಾಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ? ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಳಗಳಿಂದ. ಭಾರತ ಸರಕಾರದ DTAA (Double Tax Avoidance Agreement) ಕಾಯ್ದೆ ಮಾರಿಷಸ್, ಮಲೇಷಿಯಾ, ಸಿಂಗಪೂರ್‌ನಂತಹ ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕುವ ಬದಲು ಉದ್ಯಮಿಗಳ ಕಪ್ಪು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಬಿಳಿಯಾಗಿಸಲು ರತ್ನಗಂಬಳಿ ಹಾಸಿದೆ.

ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ದೇಶಗಳ ಸಂಬಂಧದೊಂದಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಆದಾಯವನ್ನು ಬಿಳಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶ್ರೀಮಂತರು ಹವಾಲ ಮಾರ್ಗದಿಂದಲೂ, ಲಾಭ ಅಥವಾ ನಷ್ಟ ತೋರಿಸುವ ಮೂಲಕವೂ, ವಜ್ರ, ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳನ್ನು ಶೇಖರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್, ಬೇನಾಮಿ ಆಸ್ತಿ, ರೌಂಡ್ ಟ್ರಿಪ್ಪಿಂಗ್, ಮನಿ ಲಾಂಡರಿಂಗ್, ಪಿ-ನೋಟ್ ಮೂಲಕ ಕಪ್ಪು ಆರ್ಥಿಕತೆ ಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಪ್ಪುಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಯಾವ ಸರಕಾರಗಳೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕಪ್ಪು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಲು ತಂದಿರುವ ಕಾನೂನುಗಳು ಅಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿಲ್ಲ. IDS ನಿಂದಾಗಿ 65,250 ಕೋಟಿ ಸರಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಸಿಎಜಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದಂತೆ ಈ ಕಾಯ್ದೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ. ಕಪ್ಪು ಆದಾಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಆಫರ್‌ಗಾಗಿ ಕಾಯುವಂತೆ ತೆರಿಗೆದಾರರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. UFIA (Black money and Imposition Act)ನಿಂದಾಗಿ 2000 ಕೋಟಿ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಟು ರದ್ದತಿ ಧೂಳಿಪಟವಾಗಿಸಿದ್ದು ಇತಿಹಾಸ.

ಕಪ್ಪುಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಕಪ್ಪುಹಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿರುವುದು ಮೊದಲ ದುರಂತ. ಕಪ್ಪು ಆರ್ಥಿಕತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟ ಉದ್ಯಮಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ನೌಕರಶಾಹಿಗಳು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿರುವುದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಕಳೆದ 20 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಹರಿದುಬಂದಿರುವ ಬೇನಾಮಿ ದೇಣಿಗೆ ವಿವರ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಗಮನಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಕಪ್ಪುಆರ್ಥಿಕತೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿರುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ-ಖಾಸಗಿ ಸಹಯೋಗ ಉದ್ಯಮಗಳು ಆರಂಭವಾದ ನಂತರ. ಇದು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ-ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿ-ನೌಕರಶಾಹಿಯ ಅನೈತಿಕ ಕೂಡುವಿಕೆಯನ್ನೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

2014ರಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪುಹಣದ ಕುರಿತಾಗಿ ರಚಿಸಿದ್ದ SIT ಸಮಿತಿ 5 ವರದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಇದುವರೆಗೂ ಒಂದನ್ನೂ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿಲ್ಲ. RTI ಕಾಯ್ದೆಯಡಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ತಂದಿಲ್ಲ. ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು ಕಾಪಾಡುವ ಖಾತೆದಾರರ ಗೌಪ್ಯತೆಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿಲ್ಲ. ಪನಾಮಾ ಪೇಪರ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ 500 ತೆರಿಗೆಗಳ್ಳರಲ್ಲಿ 234 ಜನರ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ ಮಾಹಿತಿ ಸರಕಾರದ ಬಳಿ ಇದ್ದರೂ ಯಾರನ್ನೂ ಕನಿಷ್ಠ ವಿಚಾರಣೆಗೂ ಒಳಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ಈಗ ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡ ಪ್ಯಾರಡೈಸ್ ಪೇಪರ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ 714 ಭಾರತೀಯ ತೆರಿಗೆಗಳ್ಳರ ಹೆಸರಿದೆಯಂತೆ. ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್ ಅವರ ಹೆಸರು ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಭಾರತೀಯ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಅಗ್ರ ಶ್ರೀಮಂತರ ಪಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಳಗಳ ಮೇಲೆ ಸರ್ಜಿಕಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಮಾಡುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಕಪ್ಪುಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ಉದ್ಯಮಿಯ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಬಳಸುವ ಅಥವಾ ಉದ್ಯಮಿಯ ಸಿಮ್ ಜಾಹೀರಾತಿಗೆ ಫೋಸು ಕೊಡುವ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಿಂದ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕುವ ಯಾವುದೇ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಪ್ಪು ಹಣವನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕುವ ರಾಜಕೀಯ ಬದ್ಧತೆ ಯಾವ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಔಷಧಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಟೂತ್ ಪೇಸ್ಟ್ ಮಾರುತ್ತಾ ದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಿಗೆ ವಂಚಿಸುವ ಯಾವ ಬಾಬಾಗಳಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಂಕಟ ಬಂದಾಗ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುವ ಯಾವ ಅಣ್ಣಾಗಳಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಕಪ್ಪು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಬೃಹತ್ ಜನಾಂದೋಲನವೇ ಆಗಬೇಕು. ಕಪ್ಪುಆರ್ಥಿಕತೆ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗಲು ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಸಿದ್ಧರಾಗೋಣ.

 

Comments (Click here to Expand)